این فیلم آخر کیارستمی کبیر بد جوری دل ما رو ربود:

یه داستان درباره رابطه عاطفی یه زوج میانسال که با ریتم و حس و حال بسیار خوبی جلو میره و من بی حوصله رو هم بد جوری میخکوب خودش کرد.

اولا که خیلی وقت بود یا بهتر بگم اصلا فیلم اینچنینی از کیارستمی ندیده بودیم  هم از نظر داستان و شکل روایت هم از نظر کلیت فیلم که بر خلاف آثار قبلی استاد که ریتم کندی داشتند و بیشتر در روستاها و با نابازیگران و بعضا بچه ها کار شده بود این فیلم در اروپا و با بازیگران معروفی چون ژولیت بینوش و با ریتم بسیار خوب که همه جور مخاطب را جذب میکنه ساخته شده است.

کلا در کارنامه کیارستمی به عنوان یک "سورپرایز!" میشه ازش یاد کرد : چرا که اگرچه امضای فیلمساز رو داشت ولی خیلی از فضاهای قبلی که کیارستمی کار کرده بود متفاوت بود.

داستان عاطفی فیلم بدون هیچ تپق و یا ایستی به زیبایی و تاثیر گذاری کامل بیان میشه و تماشاچی رو به شدت در گیر خودش میکنه: بازی ژولیت بینوش که جایزه بهترین بازیگر زن کن گرفت شاهکار بود .میزانسن های فیلم خیلی چشم نواز و تماشاییه و از نقاط قابل توجه فیلم بشمار میره.

سادگی سادگی سادگی:

سادگی یکی از المانهای همیشگی فیلمهای استاد و مولف سینمای ایران عباس کیارستمیه: شاید شروع فیلمسازی او از کانون پرورش فکری کودکان ونوجوانان یکی از این عوامل باشه .

کیارستمی پیچیده ترین رفتارها و فلسفی ترین مفاهیم انسانی رو به ساده ترین شکل ممکن برای تماشاگرش بیان میکنه : و تماشاگر فیلمهای او علاوه بر تماشای یک فیلم سینمایی واقعا از هنر به معنای واقعی کلمه لذت میبره....

حتما حتما حتما فیلمو ببینید لطفا